ความเข้าใจผิดเรื่องการทำสมาธิ

ความเชื่อที่ไม่ถูกต้อง คำแนะนำเกี่ยวกับสมาธิชิ้นนี้นำมาจากหนังสือเรื่อง Mindfulness_in_plain_english เขียนโดย Bhante Henepola Gunarantanan พระชาวศรีลังกา มีรายละเอียดดังนี้ ความ คิดที่หลากหลายทั้งหมดนี้ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับคำว่า “การทำสมาธิ” ความคิดบางความคิดก็เป็นสิ่งที่ถูกต้อง บางความคิดก็เหมือนไม่ค่อยมีสาระอะไร และบางความคิดในจำนวนนี้ก็มีความถูกต้องสอดคล้องกับวิธีการทำสมาธิในแบบ อื่นๆ แต่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติแบบวิปัสสนา… ใน ที่นี้เรากำลังจะพูดเกี่ยวกับเรื่องการทำสมาธิแบบ “วิปัสสนา” โดยเฉพาะ วิปัสสนาเป็นการศึกษาการทำงานของใจของคนเราในขณะที่อยู่ในสภาวะสงบและไม่ยึดติด กับสิ่งใด เพื่อว่าเราจะสามารถเข้าถึงญาณทัสสนะในการมองพฤติกรรมของตัวเองได้ เป้าหมายก็คือ การมีสติ สตินั้นต้องตั้งมั่น แน่วแน่ และปรับสมดุลย์ดีแล้ว จึงจะทำให้คนเราสามารถหยั่งลึกลงสู่การทำงานของจิตตามความเป็นจริงโดยตัวมัน เองได้! ได้ มีการแสดงความคิดรวบยอดที่ไม่ถูกต้องในหลายแง่มุมเกี่ยวกับการทำสมาธิ… ซึ่งเป็นการดีที่เราจะเข้ามาดูในเรื่องนี้ซะในตอนนี้ เพราะว่าความเชื่อที่ไม่ถูกต้องที่มีมาอยู่ก่อนแล้วเหล่านี้ จะไปปิดกั้นความก้าวหน้าในการทำสมาธิตั้งแต่เริ่มต้นได้… ข้อที่ 1 สมาธิเป็นเพียงแค่เทคนิคของการผ่อนคลายแบบหนึ่ง การ ผ่อนคลายเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของการทำสมาธิ แต่การทำสมาธิแบบวิปัสสนามุ่งไปที่ผลลัพธ์ที่เลิศลอยกว่านั้น วิธีการทำสมาธิทุกรูปแบบเป็นการเน้นเรื่องการรวมใจ การนำใจไปวางไว้ที่วัตถุชิ้นใดชิ้นหนึ่ง หรือ ณ ที่ใดที่หนึ่ง...
Continue reading »

ความสำคัญของสติ

ความหมายของสติ สติ ตามความหมายในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์(2527) หมายถึง ความระลึกได้, นึกได้,ความไม่เผลอ,การคุมใจไว้กับกิจหรือกุมจิตไว้กับสิ่งที่เกี่ยวข้อง,จำการที่ทำและคำที่พูดแล้วแม้นานได้ ก่อนอื่นขอนิยามคำว่า “สติ” ในความหมายที่จะกล่าวต่อไปนี้หมายถึงการมีจิตใจจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำ เช่นขณะนี้ผมกำลังพิมพ์งาน จิตใจผมก็อยู่กับการพิพม์งาน รู้ตัวว่ากำลังกด Key Board เวลากดเปลี่ยนภาษาก็รู้ตัว ขณะที่ใส่เสื้อเราก็ต้องรู้ตัวทั่วพร้อมว่าเรากำลังหยิบเสื้อ รู้สำผัส เย็นร้อนอ่อนแข็ง ขณะขยับตัวยกแขนเพื่อสวมเสื้อก็รู้ตัว ไม่ใช่ขณะที่สวมเสื้อก็คิดถึงงานที่ทำงาน สวมเสื้อเสร็จโดยที่ไม่ต้องใช้จิตใจเลย ทุกอย่างทำไปโดยอัตโนมัติ ทำอะไรจิตใจก็อยู่กับสิ่งที่ทำ ไม่ส่งใจออกนอก หรือคิดเรื่องอื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ ปกติคนเราส่งใจออกนอกเก่งมาก คือส่งใจไปคิดถึงอนาคต เรื่องในอดีต ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรา เรียกว่าไม่ได้มีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน เช่นขณะที่เรากำลังเดิน แต่ใจเรากำลังคิดว่าถึงที่ทำงานเราจะทำอะไร เราจึงเป็นเหมือนหุ่นยนต์ ทำงานหลายๆอย่างด้วยระบบอัตโนมัติ ความจริงแล้วหากดูเผินๆการทำงานต่างๆด้วยระบบอัตโนมัติ หรือความคุ้นเคยก็ดูดีเพราะจะได้เอาจิตใจไปคิดวางแผนที่จำเป็น เรียกว่าทำงานแบบ Multi Tasking แต่การทำงานแบบ Multi Tasking นั้นไม่ช่วยให้คุณทำงานตรงหน้านั้นได้อย่างดี และอาจเกิดความผิดพลาดได้...
Continue reading »

Spiritual Link

7 เดือนบรรลุธรรม http://dungtrin.com/7months/7months_A4Size.pdf การเจริญสติในชีวิตประจำวัน http://www.kammatan.com/board/index.php?topic=619.0 รายการรู้รักษ์แผ่นดิน http://www.sosilalang.com/ รายการธรรมในใจ ตอนใหม่ๆ และ รายการธรรมในใจ ตอนเก่าๆ รายการดี ให้สาระชีวติ โดยการพูดคุยกับคนที่น่าสนใจ ออกอากาศเป็นประจำ ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 04.45-05.10 น. ทางช่อง 3 รายการย่อหน้านี้ เป็นรายการแนะนำหนังสือดีๆ เชิญดูรายการย้อนหลัง ความสำคัญของสติ ความเข้าใจผิดเรื่องการทำสมาธิ ศึกษาวิธีเจริญสติด้วยภาษาง่ายๆ โดยท่านอาจารย์พระคันธสาราภิวงศ์ สติด้วยภาษาง่ายๆ ทำอย่างไรจะตายอย่างเป็นสุข (PDF) มรณานุสติ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช Paradox of life http://www.rosenini.com/satipanya/ หรือ http://www.thai60.com เป็นเว็บดีของนายแพทย์ เอกชัย จุละจาริตต์ http://www.kanlayanatam.com/index_.htm...
Continue reading »

กลอนจาก หม่อมหลวง ปิ่น มาลากุล

พ่อแม่หวังพึ่งพาเจ้า ครูเล่าหวังเจ้าสร้างชื่อ ชาติหวังกำลังฝีมือ เจ้าคือความหวังของทั้งมวล “…ในโลกนี้มีอะไรเป็นไทยแท้ ของไทยแน่นั้นหรือคือภาษา ทั้งคนมีคนจนแต่ต้นมา ใช้ภาษาไทยทั่วทุกตัวตน เด็กตะโกนกึกก้องร้องเรียกแม่ เริ่มใช้คําไทยแท้มาแต่ต้น ไม่มีต่างภาษามาปะปน ทุกทุกคนก็สุขสบายใจ แม่อยากให้ลูกรักได้พักผ่อน ก็ไกวเปลให้นอนจนหลับไหล สําเนียงกล่อมร่ายร้องทํานองไทย ติดหูแต่สมัยโบราณมา พอโตขึ้นส่งเจ้าเข้าโรงเรียน ได้เริ่มอ่านเริ่มเขียนเรียนภาษา ภาษาไทยนั้นได้พัฒนา เป็นภาษาขีดเขียนได้เรียนกัน บ้างชอบอ่านถ้อยคําทํานองเสนาะ ภาษาไทยไพเราะไม่แปรผัน มีเสียงวรรณยุกต์ทุกทุกชั้น ขับร้องกันได้ง่ายคล้ายดนตรี ฉะนั้นหรือจะไม่ให้รักเจ้า ภาษาไทยของเรามีศักดิ์ศรี เกิดเป็นไทยคนหนึ่งเราจึงมี ของดีดีชื่อว่า “ภาษาไทย”… ฯ ม.ล. ปิ่น มาลากุล ในโลกนี้มีอะไรเป็นไทยแท้………..ของไทยแน่นั้นหรือคือภาษา ซึ่งผลิดอกออกผลแต่ต้นมา……….รวมเรียกว่าวรรณคดีไทย อนึ่งศิลป์งามเด่นเป็นของชาติ…….เช่นปราสาทปรางค์ทองอันผ่องใส อีกดนตรีร่ายรำลวดลายไทย………อวดโลกได้ไทยแท้อย่างแน่นอน และอย่าลืมจิตใจแบบไทยแท้…….เชื่อพ่อแม่ฟังธรรมคำสั่งสอน กำเนิดธรรมจริยาเป็นอาภรณ์……..ประชากรโลกเห็นเราเป็นไทย แล้วยังมีประเพณีมีระเบียบ………..ซึ่งไม่มีที่เปรียบในชาติไหน เป็นของร่วมรวมไทยให้คงไทย……นี่แหละประโยชน์ในประเพณี ได้รู้เช่นเห็นชัดสมบัติชาติ…………เหลือประหลาดล้วนเห็นเป็นศักดิ์ศรี ล้วนไทยแท้ไทยแน่ไทยเรามี………สิ่งเหล่านี้คือวัฒธรรม (หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล)...
Continue reading »

เพียงแค่รู้ โดยพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปณโญ

ระหว่างวันที่ 20-24 ธันวาคม 2553 ผมไปอบรมที่ยุวพุทธฯ ฝั่งธนบุรี ใกล้ๆบางแค ชื่อโครงการ “เพียงแค่รู้ ” ของท่านอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปณโณ ซึ่งมีอาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิมเป็นวิทยากรร่วม ประทับใจอาจารย์ประเสริฐ เพราะสอนดี ให้เหตุผลและยกตัวอย่างประกอบ และสาธิตให้เห็นปรากฏการทางจิตด้วยตัวเราเอง พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยงก็มีเมตตามากๆ อยู่ตอบคำถามและข้อสงสัยให้หลังเลิกอบรมจนดึกๆจนดื่นๆ ทั้งๆที่ท่านอาจารย์มีโรคประจำตัว ต้องการการพักผ่อน ในการปฏิบัติธรรมเขาสอนเรื่อง ทำไมต้องปฏิบัติธรรม และต้องทำอะไรบ้าง และทำอย่างไร สรุปแล้วสอนเรื่อง อริยสัจ 4 และมรรคมีองค์ 8 เน้นการนำมาใช้ในการฝึกและดำเนินชีวิตประจำวัน ผมดีใจที่ได้ไป และตระหนักว่าพระพุทธเจ้าเก่งมากๆ และสิ่งที่พระองค์ตรัสรู้สำคัญมากขนาดไหน อาจารย์ที่สอนก็เก่งมากครับ ผมรู้ว่ามรรคสำคัญแต่ไม่เคยรู้ว่ามันคืออะไร และสำคัญอย่างไร ผมจะศึกษามรรคเพิ่มเติม เพื่อปฏิบัติให้ถูกต้องตามมรรค ก่อนจบมีเจ้าของ Amarin Printing มาแบ่งปันประสพการณ์การปฏิบัติธรรม 8...
Continue reading »

ความสุขจากภายใน

วันนี้ได้ฟังธรรมจากพระธรรมปิฏก(พระพรหมคุณาภรณ์ ประยุทธ ปยุตโต) ทาง TV รู้สึกเห็นจริง และทราบซึ้งมาก จึงขอจดบันทึกไว้เท่าที่จำได้ เสริมด้วยสิ่งที่ได้เรียนรู้จากที่ต่างๆ ดังต่อไปนี้ คนเราขยันหาความสุข โดยแสวงหาเงินทอง หาที่เที่ยว หาที่กิน ฯลฯ แต่ขาดความสามารถที่จะมีความสุข โดยหาความสุขไม่ได้ทั้งๆที่มีทั้งเงินทองและปัจจัยภายนอกรกรุงรังไปหมด ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Know how to make Living and but don’t know how to live” สมัยเด็กๆเรามีความสุขง่าย ทุกข์ยาก เมื่อโตขึ้นเราก็เป็นทุกข์ง่ายขึ้น ขณะที่มีความสุขยากขึ้น มาตราฐานความสุขของเราสูขขึ้น อาหารที่เคยกินอร่อย ก็บอกว่าสู้ของวันนั้น วันนี้ ร้านนั้น ร้านนี้ ไม่ได้ ทำให้สุขยากขึ้น ขณะเดียวกันเราก็มีเงื่อนไขของความสุขมากขึ้น เช่น ต้องอย่างนั้นต้องอย่างนี้จึงจะถือว่ามีความสุข...
Continue reading »

10 Lessons from elder living

ได้มาจาก Forward Mail ไม่ทราบผู้เขียนแต่ขออนุญาติเผยแพร่นะครับ บทเรียนมีคุณค่าจากผู้สูงอายุ ในสังคมยุคดิจิทัลเรามักจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคำแนะนำ หรือประสบการณ์ของผู้มีอายุกันเท่าไร ยุคนี้หลายคนถือว่าเป็นยุคของคนรุ่นใหม่ ดังนั้น ผู้สูงอายุหรือผู้มีประสบการณ์ จึงมักไม่ใช่แหล่งที่เราจะเข้าไปหาเมื่อมีปัญหาหรือต้องการคำแนะนำ คนรุ่นใหม่มักจะหันหน้าเข้าหาผู้เชี่ยวชาญรุ่นใหม่ หรือไม่ก็หนังสือพวก Self-Help หรือไม่ก็ปรึกษา Google เลย เรามักจะมองว่าบรรดาผู้สูงอายุหลายๆ ท่านไม่ทันสมัย ชอบแต่เล่าเรื่องเก่าๆ ไม่ทันต่อยุคและการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น แต่จริงๆ ถ้าเรามองอีกมุมหนึ่ง เราจะพบว่าบรรดาผู้สูงอายุทั้งหลายนั้นได้ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก และกว่าที่อายุจะยืนยาวได้ถึงระดับหนึ่งย่อมจะต้องได้เรียนรู้ในบางสิ่งบางอย่างที่มีคุณค่า ที่หนังสือหรือเว็บไหนก็ไม่สามารถที่จะทดแทนได้ ถึงแม้สภาวะแวดล้อมในอดีตกับปัจจุบันไม่เหมือนกันทั้งหมด แต่แก่นและหลักการพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการใช้ชีวิตย่อมไม่ต่างกันมาก ในต่างประเทศนั้นได้มีอาจารย์ท่านหนึ่งของ Cornell ชื่อ Karl Pillemer ซึ่งได้ไปสัมภาษณ์ชาวอเมริกันที่อายุเกิน 70 ปีขึ้นไปมากกว่า 1,200 คน โดยคำถามเด็ดนั้นอยู่ที่ว่า จากประสบการณ์ชั่วชีวิตคุณ อะไรคือบทเรียนสำคัญที่สุดที่อยากจะฝากไว้ให้ลูกหลาน แล้วก็นำมาเขียนเป็นหนังสือชื่อ 30 Lessons for...
Continue reading »

มาดูกันว่าคนต่างชาติเข้าใจธรรมะแค่ไหน

English Translation of venerable Pramote Pamojjo คำแปลเทศนาของหลวงพอปรโมทย์เป็น­ภาษาอังกฤษ ฟังและอ่านคำแปลแล้วจะเห็นได้ว่­าฝรั่งท่านนี้เข้าใจธรรมได้ไม่น­้อยกว่าคนไทยเลยทีเดียว…..
Continue reading »